Dün mitingdeydik annemle. Orada olamayanlar için söyleyeyim; çok büyük bir kalabalık vardı. Ekranlarda görmüşsünüzdür gerçi ama coşkuyu anlatmak imkansız.. Meydanlara sığmadı insanlar, ara sokaklara, caddelere, miting alanını gören evlere dolup taştılar.
Dün anneler günüydü üstelik ama annelerimize en güzel hediyeyi de o meydanda verdik; Atamızın mirasına sahip çıkarak, al sancağımızı göklerde dalgalandırarak.. Bir çok yaşlı anne vardı alanda. Kalabalık arasında ezilme pahasına gelmişlerdi, çoğu ağlıyordu üstelik, mutluluktan.
Bir ilk gerçekleşti ve güzel İzmir'imin güzel insanları mitinge tekne, yat ve yelkenlileriyle denizden de katıldılar. Denizde bile gelincikler açtı. Herşey harikaydı ( elektrik kesintisi tesadüfü yine yaşandı tabi ) Posterlerde Atamızın annesi Zübeyde Hanım vardı, altında da 'anamızı da aldık geldik' yazıyordu, bence dünün en anlamlı anısı da buydu.
Biliyorsunuz mitingden 1 gün önce İzmir'i yasa boğan bir olay yaşadık, Özkanlar pazaryeri bombalandı. Bir pankartta bununla ilgiliydi 'dedem bombadan korksaydı T. C. olmazdı' yazılıydı, düşünüyorum da küçücük bir pankartla neler anlatılabiliyor..
Daha önceki mitinglere katılamadığım için üzgündüm ama artık içim bir nebze olsun rahatladı, şimdi geriye 1 sorumluluğumuz daha kaldı; 22 Temmuz'da tatilde ya da işte ya da memlekette akraba ziyaretinde dahi olsak dönüp, sandık başına gidip her kimi destekliyorsak oy vermek.. | 
